呻鸣
拼音shēn míng
注音ㄕㄣ ㄇ一ㄥˊ
繁体呻鳴
词语解释
呻鸣[ shēn míng ]
⒈ 谓发出凄楚的声音。
引证解释
⒈ 谓发出凄楚的声音。
引汉 王充 《论衡·论死》：“然而枯骨时呻鸣者，人骨自有能呻鸣者焉。”
相关词语
- wā míng gǔ chuī蛙鸣鼓吹
- hǒu míng呴鸣
- wā míng蛙鸣
- pín shēn嚬呻
- yuān míng鸢鸣
- zì míng自鸣
- zhōng míng中鸣
- zhēng míng争鸣
- wú bìng shēn yín无病呻吟
- wǎ fǔ léi míng瓦釜雷鸣
- wú gù shēn yín无故呻吟
- zì míng dé yì自鸣得意
- zhōng míng dǐng shí钟鸣鼎食
- zhōng míng lòu jìn钟鸣漏尽
- wā míng chán zào蛙鸣蝉噪
- bái fèng míng白凤鸣
- wú fèng zhī míng梧凤之鸣
- zhòng yù lù míng重预鹿鸣
- chóng fù lù míng重赴鹿鸣
- zhòng yàn lù míng重宴鹿鸣
- zhōng míng dǐng liè钟鸣鼎列
- zhōng míng dǐng zhòng钟鸣鼎重
- wā míng yǐn jiào蛙鸣蚓叫
- wā míng chī jiào蛙鸣鸱叫
- wā míng gǒu fèi蛙鸣狗吠
- áo míng biē yīng鳌鸣鳖应
- gòu míng雊鸣
- gěng yè nán míng哽咽难鸣
- gěng yē nán míng哽噎难鸣
- gōu huǒ hú míng篝火狐鸣