蛮酋
拼音mán qiú
注音ㄇㄢˊ ㄑ一ㄡˊ
繁体蠻酋
词语解释
蛮酋[ mán qiú ]
⒈ 蛮人的首领。
引证解释
⒈ 蛮人的首领。
引《宋史·仁宗纪三》：“桂阳 蛮降，授蛮酋三人奉职。”
明 唐顺之 《读＜春秋＞》：“夫 楚庄 者，又蛮酋之雄耳。”
相关词语
- zhàng mán瘴蛮
- zhū mán诸蛮
- wǔ shuǐ mán五水蛮
- wū mán乌蛮
- zhǐ rì mán指日蛮
- zhàng yǔ mán yān瘴雨蛮烟
- bū mán逋蛮
- chōng qiú舂酋
- dī qiú氐酋
- fán qiú蕃酋
- liáo mán獠蛮
- mín mán缗蛮
- máo mán髦蛮
- miǎo mán邈蛮
- yào mán要蛮
- yí mán夷蛮
- yú mán鱼蛮
- yú mán zǐ鱼蛮子
- yú mán渔蛮
- xià mán shū吓蛮书
- xī mán溪蛮
- xiè ā mán谢阿蛮
- xiǎo mán小蛮
- xiǎo mán yāo小蛮腰
- xiōng mán凶蛮
- tǔ mán土蛮
- shī mán狮蛮
- shī mán bǎo dài狮蛮宝带
- shān mán山蛮
- shí yàng mán jiān十样蛮笺